Auteursarchieven: Kristof Lodewijks

Bezoek onze Nano-Imprint Lithografie stand op Future Summits!

Imec’s flagship event on nanoelectronics advances & deeptech solutions

Volgende maand zal ik samen met enkele collega’s een demo presenteren rond de recentste ontwikkelingen in imec’s nano-imprint lithografie (NIL) programma op imec’s grootste conferentie Future Summits. Kom zeker eens langs om te ontdekken wat NIL zou kunnen betekenen voor uw chips! U vindt ons op stand nummer 1 op de demo-vloer!

Burnout blues blog sectie

Een nieuwe blog sectie werd aan de website toegevoegd onder de titel burnout blues. In deze blog wil ik ervaringen, gedachtes en dingen die ik geleerd heb tijdens het herstel van een burnout met jullie delen. Het eerste bericht neemt je mee op enkele van de vele wandelingen die ik deed tijdens het eerste jaar. Ik nam veel foto’s die ik zelf zeer geslaagd vind. Ik hoop dat jullie ze ook leuk vinden en dat de toekomstige berichten in deze blog zinvol kunnen zijn voor mensen die door vergelijkbare problemen worstelen.

Bekijk hier het bericht Walking treasures!

Walking treasures

Foto’s van
een jaar wandelen

walk on…
walk on…
with hope…
in your heart….
And you’ll never
walk alone!

Welkom op de eerste blog post in de nagelnieuwe categorie burnout blues. Als u het nog niet wist, dan hoort u het nu. Ik werd getroffen door een burnout in het najaar van 2020, vandaar de naam. Ik ben van plan om in de toekomst meer te schrijven over de dingen die ik geleerd heb uit die burnout, maar al naargelang ik er tijd en zin in heb, en klaar ben om bepaalde dingen te delen. Ik heb die periode gebruikt om te proberen om innerlijke rust te vinden, en wandelen was daarvan een essentieel onderdeel. Tussen November 2020 en November 2021 heb ik meer dan 3000 km gewandeld, of om en bij de 10 km per dag. Op deze wandelingen zag ik vaak mooie dingen, en velen daarvan heb ik op foto vastgelegd met de telefoon. Vandaag wil ik daarvan de mooiste 10 met jullie delen, naar mijn bescheiden mening ten minste. Ik zal bij elke foto een paar woordjes uitleg geven, maar in essentie probeer ik meestal gewoon het moment te vangen. Dit soort momenten doen je beseffen hoe mooi het rondom ons kan zijn. We reizen vaak de hele wereld rond om mooie plaatsen te zien, en vaak missen we alle schoonheid net achter het hoekje. Ik ben daar zelf ook schuldig aan overigens, dus de pot kan de ketel maar beter niets verwijten.

Dit leek me een gepast beginpunt. Een winterse dag in Heverlee bos. Een lichte mist doet de dreef eindeloos lijken, een beetje zoals het begin van een burnout voelt…

De abdij van Vlierbeek bij valavond in de lente. De bewolking geeft het geheel iets dramatisch.

Deze nam ik in Lommel Kattenbos rond Pasen. De grond was nog bevroren maar de lentezon zorgde voor spectaculaire lichteffecten doorheen de dennenbomen.

Nu we toch op Kattenbos zijn kunnen we evengoed de Leysensmolen meenemen bij zonsondergang…

Een koude Novemberdag in de Sahara in Lommel. De zon staat al laag en op deze windstille dag is het vijverwater een perfecte spiegel voor de uitkijktoren aan de overkant.

Het uitzicht vanop de uitkijktoren in Westelijke richting. In de verte zie je de windmolens op het industrieterrein vlakbij.

Nog een mooi uitzicht bij zonsondergang! Dit maal vanop de Vlooybergtoren, kijkende in de richting van Leuven. Het was de wandeling van 22 km helemaal waard!

Dat was nog zo’n lange wandeling, zo’n 33 km van Leuven tot Hoegaarden, enkel en alleen voor een paar flesjes Alpaïde. Een lokaal pareltje dat veel minder bekend is dan het witbier dat zijn naam deelt met de stad. De busrit van anderhalf uur leek eindeloos na twee van deze koude jongens…

Dit is de bibliotheek van de oude Turkse stad Ephesus. Ik had opgemerkt dat ik de zon door het kleine hoge raampje kon vangen, dus dat is wat ik deed. Ephesus is zeker een bezoek waard als je in de buurt van Izmir bent. Ik was daar als getuige op het huwelijk van mijn maat Sarp.

Dit is al de laatste foto van deze reeks. Ik zou niet zeggen dat dit mijn favoriet is, maar dat zou ik ook niet van eenderwelke andere foto beweren. Ik vind de positieve boodschap fijn, iets wat ik echt heb moeten leren omarmen, en dat zit mooi vervat in deze zwart-wit foto. Het intense licht van het naburige huis voegt ook een dramatisch effect toe.

In de nabije toekomst volgen er meer verhalen, ervaringen en dingen die ik geleerd heb op deze blog. Positiviteit is het allerbelangrijkste, en dat brengt je op opwindende plaatsen. Dit is maar een kleine selectie van dingen die mijn dag wat aangenamer maakt in donkere tijden, maar ik vond ze de moeite om te delen.

Nieuw artikel gepubliceerd in ACS Photonics

Het artikel “Highly Selective Color Filters Based on Hybrid Plasmonic-Dielectric Nanostructures” van Anabel De Proft werd gepubliceerd in ACS Photonics. In dit werk dat deel uitmaakt van haar doctoraatsonderzoek tonen we hoe hybride plasmonisch-diëlektrische kleurenfilters kunnen gerealiseerd worden voor multi-spectrale beeldvorming. De filters hebben smalle lijnbreedtes van 25 nm in combinatie met een transmissie intensiteit van meer dan 50%, en dit over het gehele zichtbare spectrum. Deze filters behoren tot de meest efficiënte in hun soort, wat een verrassend resultaat is aangezien ze in bovenaanzicht voor 100% bedekt zijn met metaal. And we all love metal, don’t we?!

De uitmuntende performantie van deze filters is het resultaat van een complexe interactie van meerdere plasmonische en diëlektrische resonanties die resulteren in smalle maar uitgesproken transmissie-pieken in combinatie met een sterke suppressie van de andere kleuren in de nabijheid. Deze samples werden geproduceerd met CMOS-compatibele processen op kwarts substraten in onze 200 mm piloot-lijn, wat toelaat om ze ook te implementeren in post-processing op standaard CMOS camera’s. Hoewel deze filters iets minder performant zijn dan klassieke hyperspectrale filters op het vlak van lijnbreedte maakt het kleine aantal proces stappen hun tot ideale kandidaten voor multispectrale beeldvorming.

Als één van de dagelijkse begeleiders van dit werk feliciteer ik Anabel met deze mooie resultaten en wil ik eveneens alle co-auteurs danken voor hun waardevolle bijdrages!

De header van deze website toont overigens de samples uit dit artikel!

Het volledige verhaal kan u hier lezen!

Curry met traag gegaard varkenshaasje, kokosnoot en limoen

Een traag gegaard en traag brandende
zure curry met varkenshaasje
gemarineerd in limoen, kokosnoot,
chili pepers en rode wijn azijn

Inleiding

Het is misschien een beetje verrassend dat het zo lang geduurd heeft voor ik hier een curry recept gepost heb, aangezien ik er minstens eentje per week kook! Vandaag koos ik voor een eenvoudig recept dat verrassend vol is van smaken en toch super snel klaar te maken valt. Het is een traag gegaarde curry, dus de echte kooktijd kan wel een paar uurtjes in beslag nemen. Ik ga typisch voor twee tot drie uur. Onderaan geef ik nog wat extra suggesties en opmerkingen rond de geheimen voor een goede pikante en traag brandende curry. Het grootste voordeel aan curry’s is dat de recepten gemakkelijk gewijzigd kunnen worden al naargelang uw eigen smaak. Voor een zoetere versie zou u verse mango, ananas of kiwi kunnen toevoegen. Ik verzeker u dat dit perfect zou werken, en in de toekomst post ik waarschijnlijk nog wel een recept in die zin.

Ingrediënten

De ingrediënten hieronder volstaan voor 4 tot 5 porties van deze curry. Ik raad per portie een zakje rijst van 125g aan wanneer dit de hoofdschotel is.

  • 500g Varkenshaasje
  • 20g Koriander
  • 4 Limoenen
  • 3 Ajuinen
  • 50 ml Arachideolie
  • 50 ml Rode wijn azijn
  • 500 ml Kokosmelk
  • 800g groenten naar keuze (Ik gebruikte een mix van prei, kool, groene paprika, rode ui en verse chili)
  • 5 Eetlepels Kerry poeder
  • 3 Eetlepels komijn
  • 3 Eetlepels kurkuma
  • 3 Eetlepels tandoori
  • Zout naar smaak
  • Chili pepers naar smaak. Ik gebruikte mijn pikante mix gedroogde pepers van afgelopen zomer, samen met een zestal Spaanse chili’s en wat extra schijfjes uit de groentenmix.

Bereiding

Eerst marineren we het vlees, wat reeds de helft van het werk is. We snijden het varkenshaasje in kleine blokjes. We voegen de olie, het limoensap, de rode wijn azijn en de helft van de kokosmelk toe. We snijden de ajuinen, koriander en verse pepers en voegen ook deze toe aan het geheel. We voegen eveneens de overige kruiden toe, namelijk kerrie poeder, komijn, kurkuma, tandoori, zout en chili vlokken. We mengen het geheel goed onder elkaar en laten het minstens een half uur rusten in de koelkast. De smaken in de marinade infuseren het vlees voor een ongekende smaak!

Vervolgens gaan we het gemarineerde vlees op hoog vuur beginnen kleuren tot het mooi gebruind is. Daarna voegen we de groentemix toe en schakelen we over op een lager vuurtje. We blijven goed roeren en voegen de andere helft van de kokosmelk toe en eventueel wat water voor een iets vloeibaardere curry. Laat het geheel minstens een half uurtje sudderen op laag vuur, maar bij voorkeur langer voor extra smaak en een nog trager brandend effect.

  • Het eindresultaat ziet u hiernaast. Een pikante traag brandende curry met zure toetsen.
  • Hier geserveerd met rijst, maar zou net zo lekker zijn met couscous, pasta, noodles of aardappelgerechten.
  • Gaat super samen met een zuur bier, zoals mijn favoriete lambiek bier, de oud Geuze Boon. En ja, ik drink deze uit het flesje, want zo heb ik hem nu eenmaal het liefst!
  • De limoen en de rode wijn azijn geven een zure toets aan het gerecht en nemende scherpte van de pepers weg, resulterend in een tragere afgifte van de pikantheid.
  • Een andere groentemix past net zo goed bij dit recept, kies naar eigen smaak!
  • Een curry als deze kan perfect in een zoete versie gemaakt worden met vers fruit of met kruiden zoals kaneel of saffraan.

Pikante pita van de chef met Belgische frieten en Mayonaise

Een pikante varkensvlees pity in gerookte saus,
bovenop een berg friet special

met Mayonaise, Ketchup 
en krokante uit met sumak

Inleiding

Je kent het wel, zo van die luie zondagen die we soms hebben, waarop je na een iets te lange zaterdagnacht wakker wordt en meteen beseft dat het een rustige dag zal worden. Ik gooi wat  Motörhead vinyl op de platenspeler en kijk in de diepvries voor iets snels om te eten. Hmm, ik heb pita van varkensvlees hier! En oh, dat treft, er zijn aardappelen en een frietketel, ik houd ervan wanneer een plan samenkomt! Ik kwam ook tot het besef dat ik al redelijk wat recepten gepost heb de afgelopen maanden die vaak focusten op de vleesbereiding en minder of niet op de bijgerechten. Ik vond het tijd om daar wat aan te veranderen en vandaag spreek ik meer over het bijgerecht dan over de pikante pita waarmee dit geserveerd wordt. Belgische frieten! Maar wat is er Belgisch aan? En waarom haten wij Belgen het zo hard dat minstens de helft van de wereld het altijd over “French Fries” hebben? Misschien is het niet echt omdat wij zo’n grote chauvinisten zijn, ten minste dat vind ik van mezelf niet, en ik denk de meeste Belgen evenmin. Het is eenvoudigweg omdat er geen betere frieten zijn dan Belgische frieten. Ik wil er uiteraard niet over gaan vechten, als u het niet eens bent dan is dat gewoon uw mening :-). Dat gezegd zijnde, frieten worden vaak “French Fries” genoemd omwille van snijwijze, die veel fijne is dan de Belgische. De typische Mc Donald’s frieten van zo’n 8 mm zijn “French Fries”. Belgische frieten zijn typisch 10-12 mm breed en worden op een andere wijze bereid. Op de meeste plaatsen ter wereld worden frieten (“French Fries” of grotere) meestal slechts 1 maal gebakken op een temperatuur van ongeveer 180 graden. Als ze lang genoeg gebakken worden komen ze er wel krokant uit, maar vaak ook vrij hard binnenin. Belgische frieten worden altijd in twee rondes gebakken, wat een wereld van verschil maakt. Eerst worden de frieten op een lage temperatuur van 140-150 graden voorgebakken voor enkele minuten. Daarna volgt nog een tweede ronde van eveneens enkele minuten op 180-190 graden. Het voorbakken gaart de frieten binnenin en maakt ze zacht, een beetje als puree, terwijl de tweede bakronde de frieten een goudgele kleur geeft en krokant maakt, terwijl de zachte binnenkant behouden blijft. Het is geen rocket science, het is niets chique of bijzonders, met moet gewoon juist gedaan worden en iedereen kan het! Geloof me vrij, eens je dit geprobeerd hebt maak je je frieten nooit nog anders. Hieronder deel ik mijn recept en geheimen voor de perfecte Belgische frietjes, waar ik in de toekomst ongetwijfeld nog vaak naar zal verwijzen. Ik plan namelijk wat Belgische klassiekers met frietjes te gaan posten, zoals bijvoorbeeld mijn Guinness en Whiskey rund stoofvlees met frietjes…

Ingredienten

Ik zei eerder al dat dit een beetje improvisatie was met de dingen die ik in huis had, maar ik geef onderaan nog meer tips voor leuke extra’s die hier goed bij zouden passen. Desondanks is deze eenvoudig om uit te proberen en super simpel, dus ik hoop dat u het zo lekker vind als ikzelf! De ingredienten hieronder zijn voor 1 (grote) portie, op een hongerige dag 😉

  • 200-250 g varkens pita
  • 3 Lepels arachideolie
  • 3 Lepels rode wijn azijn
  • 2 Ajuinen
  • Een halve koffielepel komijn, oregano, gerookt paprika poeder
  • Chili naar smaak. Ik voegde 4 Spaanse pepers toe, een beetje chipotle en chili flakes van Moruga Scorpion, Carolina Reaper en Habanero.
  • Een (paar) lepel(s) Smoky Hot Italian Fire sauce
  • 2 tot 3 grote aardappelen
  • Frituurpan met olie
  • Een beetje sumak
  • Mayonaise en ketchup

Bereiding

Eerst marineren we het pitavlees in een mix van arachideolie en rode wijn azijn met daarin de chili pepers, de komijn en de overige kruiden en een grofgesneden ajuin. We laten het vlees hierin marineren voor een klein uurtje (of langer indien u vroeger start). We zetten het daarna afgedekt in de koelkast, terwijl we de aardappelen schillen en de frietjes snijden. We wassen ze maar drogen ze vervolgens ook af voor we ze bakken, aangezien het water de olie doet spetteren!

Nu zijn we toe aan het voorbakken. Verwarm de frituurpan tot 140-150 graden, en doe er een stevige portie frietjes in. Voor iets grover gesneden frieten kan het zinvol zijn om iets hoger in temperatuur te gaan, aangezien de frieten de olie snel doen afkoelen in dat geval. Typisch worden frietjes een 3 tot 4 minuten voorgebakken. Ik gebruik hier echter nooit een timer voor, omdat ik er een andere methode op na houd. In het begin schud je de frieten regelmatig eens op. Na een 2 tot 3 minuten haal ik het mandje sporadisch boven en luister ik voor een sissend geluid van de frietjes. Eens je dit hoort zijn ze voldoende voorgebakken en kan je ze uitnemen en in een kom met keukenpapier laten afkoelen.

Nu kunnen we aan het pitavlees beginnen, terwijl de frietjes even kunnen afkoelen en rusten. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is om de frieten volledig te laten afkoelen alvorens ze een tweede keer te bakken.

Voeg het gemarineerde vlees toe in een warme braadpan op hoog vuur en blijf er voldoende in roeren. Wanneer het vlees een mooie bruine kleur heeft voegen we wat Smoky Hot Italian Fire hot sauce toe (een drietal lepels) en laten deze mee inkoken met het vlees. Zet het vuur wat lager en laat het rustig verder garen voor 3 tot 5 minuutjes. Net lang genoeg om de frietjes af te bakken, handig!

Dit brengt ons al bij het laatste gedeelte van deze stoomcursus Belgische frieten bakken! De frieten zijn inmiddels voldoende afgekoeld, dus we verwarmen de frituurpan voor op 180-190 graden. Voor grotere frieten is een iets hogere temperatuur aan te raden, Belgische frieten hebben voldoende aan 180 graden, en als het met minder kan dan heb je de fout gemaakt om French Fries te snijden :-D. Wanneer de olie op temperatuur is leggen we een stevige portie frietjes in en schudden deze regelmatig eens op. Na een 3-tal minuten neem ik de frietjes regelmatig kort uit om te luisteren of ze al een sissend geluid maken, en vervolgens leg ik ze terug tot dit verandert in een fluitend geluid. Van zodra de frietjes een goudgele of licht bruine en krokante textuur hebben zijn ze klaar om te serveren. We laten ze even uitlekken boven de frituurpan en doen ze daarna in een kom met (vers) keukenpapier dat het overtollige vet zal opnemen. Voeg zout (naar smaak, en in mijn geval ook gemalen zwarte peper) toe en schud ze een keer op. Alles is nu klaar om te serveren!

Wist je dat?

  • Het belangrijk is om je frieten in beperkte porties te bakken? Als je teveel frieten in de frituurpan stopt zullen ze sneller aan elkaar gaan plakken en worden ze vaak iets vettiger en minder krokant. Als het volume te groot is kan het frituurvet te snel afkoelen bij het beginnen bakken, waardoor een korte voorbak niet voldoende zou zijn. Hetzelfde geldt voor het voorbakken en afbakken uiteraard! Less is more!
  • Je oren kunnen dienst doen als keukenwekker bij het bakken van frietjes. Na het voorbakken moet je een sissend geluid kunnen horen, en bij de tweede rond wacht je na het sissende geluid ook op een fluitend geluid van de frietjes. Op dat moment zouden ze ook de gewenste goudgele kleur moeten hebben!
  • Frieten hebben een rustperiode nodig tussen de eerste en de tweede bakronde. Ze moeten volledig naar kamertemperatuur afgekoeld zijn alvorens ze afgebakken kunnen worden. Je kan dit sneller laten gaan door de frieten op een schotel uit te spreiden en ze eventueel even in de koelkast op diepvries te zetten. Laat ze echter niet bevriezen, want dan heb je ze zo lang laten staan dat je je doel voorbij geschoten bent.

Serveertips

  • Dit gerecht kan perfect met andere vleessoorten, zoals kip bijvoorbeeld. Ik gebruikte voorgekruid pitavlees in dit recept, maar je zou net zo goed een kant-en-klare kruidenmix kunnen gebruiken, en deze bijwerken met onze eigen kruidenmix zoals hier beschreven.
  • De mayonaise is verplicht bij frietjes in België. We hebben niets tegen ketchup, het is gewoon het Belgische ding om te doen. Hier hebben we een variant gemaakt op friet special, met mayonaise, ketchup en rauwe ajuin.
  • Ik heb de ajuin gekruid met wat sumak, om een frisse toets aan dit pikante geheel te geven.
  • Champignons en paprika zouden heel goed passen in dit gerecht.
  • Het bier is niet verplicht, maar ach, het is weekend! Frieten en een pintje van het fleske dat is gewoon zoals het moet!
  • Spekreepjes zouden ook perfect in dit recept passen als extra. Ik had al een 300 g varkensvlees vandaag, dus het leek me overbodig. Bovendien is het opvallend lastig om halal spek te vinden deze dagen.
  • Drink meteen na de frietjes een verse koffie! De combinatie werkt gewoon perfect en geeft me altijd het gevoel om de vertering goed in gang te zetten. Aangezien we ons allemaal wel eens overeten in frietjes is dit geen overbodige luxe. Bovendien is dit iets wat mijn grootvader me geleerd heeft. Ik denk nog elke keer aan hem als ik een koffie heb na mijn frietjes. Het hoort er gewoon bij voor mij!

Penne met kalfsvlees in een romige pepersaus

Een snelle en eenvoudige pasta
waarvan het water in de mond komt!

Inleiding

Dit is één van de recepten die ik op een heel regelmatige basis klaarmaak. Het is een heel eenvoudig recept dat je op een klein half uurtje kan maken. Bovendien kan je er makkelijk een snelle versie van maken met kant-en-klare groentenmixen uit de supermarkt en met klaargemaakte pepersaus (of de variant hiervan in poedervorm). Uiteraard heeft de verse versie altijd mijn voorkeur, maar de snelle versie werkt ook super voor een snelle hap!

Ingrediënten

Hieronder vind je de ingrediënten voor 3 tot 4 porties van dit gerecht. Voor de snelle versie vind je meer tips onderaan!

  • 500g Kalfsvlees
  • 250g Champignons
  • 300g Prei
  • 3-5 Ajuinen (afhankelijk van de maat)
  • 20g Peterselie
  • 500g Penne
  • 250ml Room
  • 250ml Water
  • Bloem
  • Chili pepers to naar smaak. Ik koos voor gedroogde Carolina Reaper, Moruga Scorpion en Habanero, in combinatie met verse jalapeños. 
  • Zout en peper naar smaak

Bereiding

Snijdt het vlees in reepjes en kruidt het met zout, peper en chili pepers naar smaak. Bak het vlees in boter of olie tot het mooi gekleurd is. Voeg alle groenten toe en roerbak ze tot ze beetgaar zijn. Voeg de helft van het water en de room toe en laat alles op een laag vuurtje sudderen voor een tiental minuten. Mix de rest van het water met een beetje bloem en voeg dit toe aan het geheel om de saus te binden. Laat alles nog kort inkoken tot de gewenste textuur bereikt is. De pasta kan al gekookt worden tijdens het bereiden van de saus om zo snel mogelijk te kunnen serveren.

Serveertips

  • Probeer dit recept zeker eens met een andere vleessoort naar uw keuze.
  • Bij tijdsgebrek is de snelle versie op basis van kant-en-klare saus een aanrader (vloeibaar/poeder). Vergeet desgevallend niet om het vlees wel afdoende te kruiden, want door enkel de saus toe te voegen krijg je dit niet meer op smaak. Voeg de saus toe wanneer de room en het water worden toegevoegd in het recept hierboven.
  • Voor een extra frisse toets aan dit gerecht kan u wat citroen of limoen toevoegen, en ook een beetje verse peterselie bij de afwerking doet wonderen.
  • Spekreepjes kunnen een extra boost geven aan dit gerecht, bak ze meteen mee met het vlees in het bovenstaande recept.

Pikante gevulde paprika’s in een rode wijn saus

Het perfecte huwelijk tussen
paprika en chili peper
met een Italiaanse toets

Inleiding

Gevulde paprika’s komen terug in veel verschillende keukens in de wereld. Soms wordt gewerkt met groenten en rijst, soms met vlees en vaak met een mix van dit alles. In dit recept koos ik voor een mix van varkens- en kalfsgehakt, op smaak gebracht met zongedroogde tomaten, verse basilicum, ajuin en chili pepers. Dezelfde ingrediënten vormen ook de basis van de bijbehorende saus met rode wijn.

Ingrediënten

De ingrediëntenlijst hieronder is goed voor 3 tot 4 porties van dit gerecht. Het recept beschrijft alleen de gevulde paprika’s en de saus, aangezien deze makkelijk gecombineerd kunnen worden met andere bijgerechten. Ik koos vandaag voor aardappelpuree en een groene salade.

  • 500g gehakt
  • 3/4 paprika’s
  • 500g champignons
  • 1 Kleine ui
  • 2 Grote rode uien
  • 20g verse basilicum
  • 1 ei
  • Paneermeel
  • 100g zongedroogde tomaten
  • 1 glas zoete rode wijn
  • 1 blik tomatenpuree 
  • Chilipepers naar smaak. Ik koos voor 5 jalapeños en chipotle
  • Zout en peper naar smaak

Bereiding

Aangezien de gevulde paprika’s gegaard worden in de oven maken we deze eerst en concentreren we ons daarna op de saus. Er is immers genoeg tijd wanneer de paprika’s in de oven staan!

Eerst snijden we de kleine ui, de helft van de basilicum, de helft van de zongedroogde tomaten en twee chili pepes. Zorg ervoor dat alles heel fijn gesneden is, zodat het mooi tussen het vlees gemengd kan worden. Voeg alles samen met het vlees in een mengkom, samen met het ei en paneermeel en meng het tot het de gewenste textuur heeft. Per portie gebruiken we een halve paprika die we opvullen met het vleesmengsel. Ik geef er de voorkeur aan om de bovenzijde van het vlees even aan te kleuren in een braadpan met wat boter of olie, maar deze stap kan eventueel overgeslagen worden. Na een vijftal minuten leg ik de paprika’s in een ovenschotel en bedek ik ze met aluminium folie. Vervolgens worden ze verder gegaard in de oven voor een uurtje aan 180 graden. De aluminium folie zorgt ervoor dat het vlees lekker sappig blijft.

De saus kunnen we vervolgens maken in dezelfde pan waar we de paprika’s in aangekleurd hebben. Eerst voegen we de grof gesneden champignons toe en kruiden we ze met zout, peper en chipotle. Vervolgens voegen we de rest van de paprika’s, chili pepers, zongedroogde tomaten, basilicum en de twee rode ajuinen toe. Deze worden allemaal vrij grof gesneden. Na enkele minuten voegen we de tomatenpuree toe, samen met de rode wijn. Afhankelijk van hoe u dit gerecht wenst te serveren kan u indien nodig nog wat water toevoegen om de gewenste textuur te bereiken. Laat alles een half uurtje sudderen op een laag vuurtje. Van zodra de paprika’s gegaard zijn in de oven zijn we klaar om te serveren met de bijgerechten van uw keuze!

Serveertips

  • Dit recept werkt ook super met rijst, couscous of aardappelen als bijgerecht!
  • Als u liever zonder de rode wijn werkt kan ketchup een goed alternatief zijn om een zoete toets aan deze saus te geven. Dit werkt voor alle soorten tomatensauzen en ik voeg er ook steeds wat toe aan mijn spaghetti bolognese.
  • Hetzelfde recept kan net zo goed met andere soorten gehakt. Kippengehakt of rundsgehakt zijn aanraders.
  • De mix van ingrediënten in het vlees kan uiteraard eenvoudig aangepast worden aan uw persoonlijke smaak. Experimenteer om uw persoonlijke favoriet te ontdekken!
  • Ik koos in dit gerecht voor rode paprika’s omdat deze het zoetst zijn. Uiteraard zouden gele of groene paprika’s net zo goed uitpakken!
  • Ik koos in dit geval voor bruine champignons vandaag omdat deze minder water bevatten dan hun witte broertjes. Daardoor is het gemakkelijker om ze te bakken, aangezien witte champignons meteen hun vocht loslaten waardoor ze eerder gekookt dan gebakken worden.

Pikante Mexicaanse burgers

Een pikante burger met een Mexicaanse twist
Een infusie van smaken in het vlees
en afgewerkt met pikante gerookte saus

Inleiding

Ik heb altijd van burgers gehouden en heb er in de loop der jaren zoveel verschillende gemaakt, dat het niet meer dan logisch leek om er hier eentje te delen. Merk op dat we het hier niet hebben over het schoenzool type burger dat je in bepaalde ketens krijgt, we hebben het over echte burgers. Ik kan niet beweren dat het de “best burger in town” zou zijn, maar wel dat het de beste is die ik hier al gegeten heb. Het moet niet verbazen dat ik veel burgerzaken geprobeerd heb de afgelopen jaren. Velen claimen om zogenaamde “gourmet” burgers te maken, maar wat mij meestal ontgoocheld is dat het gourmet gedeelte meestal enkel in de toppings zit. Het vlees is meestal standaard, saai, soms zelfs aan de droge kant. De burgers die ik hier vandaag maak zijn eigenlijk heel eenvoudig en makkelijk aanpasbaar aan uw persoonlijke smaak.

Maar wat maakt deze burgers anders dan de rest, en waarom? Het belangrijkste aspect is dat de smaken allemaal in het vlees verwerkt worden, samen met de nodige mix van ingrediënten om ervoor te zorgen dat de burgers sappig blijven, zelfs wanneer ze goed doorbakken worden. Een burger kan uiteraard niet zonder een aantal essentiële ingrediënten zoals spek en kaas. Het spek speelt hier een belangrijke rol. Eerst en vooral omdat spek belangrijk is. Ten tweede omdat het elk gerecht beter maakt. Maar het belangrijkste aspect hier is dat we het gebruiken om de burger in te pakken. Dit helps om de burger binnenin sappig te houden en om de burger samen te houden. Bovendien zullen de dunne plakjes spek niet meteen samenkrimpen wanneer ze de grill opgaan.

Burgers worden vaak geserveerd met bijgerechten zoals Belgische frieten en koolsla, die ook deel uitmaken van mijn bereiding vandaag, maar niet besproken zijn in het recept. Alle andere geheimen van mijn favoriete burger vind je hieronder.

Ingrediënten

Vandaag maakte ik 3 burgers van elk een 200 gram. Pas de verhoudingen aan als u voor andere hoeveelheden of afmetingen wenst te gaan.

  • 550g gemalen biefstuk
  • 20g verse koriander
  • Een halve ui
  • Sap van 2 limoenen
  • 1 koffielepel Komijn, Chipotle, Gerookt paprikapoeder en Cajun
  • Zout naar smaak
  • Verse chili pepers (ik koos vandaag jalapeños)
  • 1 Ei (optioneel)
  • Panneermeel
  • 6 Plakjes ontbijtspek

Aangezien we nog een halve ui overhebben gebruik ik deze vandaag om wat zure uitjes te maken om te gebruiken als topping. De uitjes worden in rode wijnazijn gelegd en in de koelkast bewaard. Dit kan gemakkelijk vooraf gedaan worden. Voor de volledigheid vind je hieronder de rest van ingrediënten die ik vandaag gebruikte, aan te passen naar uw persoonlijke smaak.

Bereiding

Voor de burgers snijden we de halve ui, de koriander en chili pepers heel fijn. We mengen ze met het sap van de limoenen en alle kruiden. Het geheel mengen we onder de gehakte biefstuk. Typisch gaat het geheel vrij vochtig zijn op dit moment, dus we voegen paneermeel toe en blijven mengen tot we de gewenste textuur bereiken. Moest het geheel te droog zijn (teveel paneermeel gebruikt bv.) dan kan u eventueel een ei aan het geheel toevoegen.  

Daarna gaan we de burgers vorm geven en pakken we ze elk in met 2 plakjes spek. Deze zorgen ervoor dat de burger binnenin sappig blijft tijdens het grillen.

Het belangrijkste gedeelte van het werk is hiermee klaar. Nu moeten de burgers enkel nog gegrild en opgediend worden. De beste burgers maak je uiteraard op een hout of houtskool grill, maar ook een elektrische grill brengt je al een eind. Ik koos voor rucola en tomaat onder de burger en erbovenop cheddar, de zure uitjes en pikante saus.

Serveertips

Hoewel burgers weinig uitleg nodig hebben, toch enkele tips van mijn zijde…

  • Ga altijd voor gegrilde burgers, bij voorkeur op hout, maar een andere grill kan uiteraard ook.
  • Burgers bevatten spek en kaas. Anders noemen we het gewoon een broodje.
  • Maak deze burgers zeker niet te dun. Met een dikte van een tweetal centimeter zoals hier getoond kan je ze perfect stevig grillen en toch sappig houden.
  • Experimenteer zeker eens met de kruidenmengeling. Ik zal nog wel andere combinaties posten in de toekomst, maar je kan zelf zeker leuke dingen bedenken.

Farfalle met kip in een romige, rokerig pikante porto saus

Een bijna vegetarische pikante,
romige en rokerige porto saus,
Zo veelzijdig als het smaakt!

Inleiding

Ik heb zeker al meer dan 100 keren kip in Porto saus gemaakt ondertussen. Ik weet niet wat het juist is, maar deze twee gaan gewoon wonder wel samen. Vandaag voeg ik een pikante toets toe (toch niet verrast zeker?) en werk ik af met verse basilicum en een rokerige, romige saus. Om er zeker van te zijn dat er geen verdwaalde vegetariërs blijven hangen zal ik de introductietekst even toelichten. Van alle vleessoorten die ik eruit kon kiezen ben ik hier voor kip gegaan, de meest groente-achtige vleessoort die er is. Als je de kip overslaat in dit recept ben ik er zeker van dat het nog steeds fantastisch smaakt. Ik wou ook een rokerige toets aan dit recept dus ik werkte met chipotle, gerookt paprikapoeder en spek.

Ingrediënten

Vandaag serveer ik dit gerecht met pasta, maar je zou net zo goed kunnen gaan voor een stoofpotje en serveren met rijst of frietjes. De ingredienten hier zijn voldoende voor een 3.5 liter van deze saus, dus pas de verhouding aan naar uw noden.

Het recept kan opgesplitst worden in twee grote delen, namelijk de kip die gaat zwemmen en als zatte eend terugkomt, en de chef die ze meer port voert voor de gewenst afwerking.

  • 800 g blokjes kipfilet
  • 50 ml Porto
  • 30 ml Arachideolie
  • Sap van 1 limoen
  • Gehakte basilicum
  • 1 eetlepel van elk: Tandoori, Cajun, Chipotle, Komijn, Gerookt paprikapoeder
  • Chili pepers naar smaak: hier 3 verse jalapeños

De marinade is uiteraard slechts het begin van dit recept, en deze zal verder gebruikt worden om er een fantastische saus van te maken. Daarvoor hebben we verder de volgende ingrediënten nodig:

  • Kip en marinade die we eerder maakten
  • 3 Ajuinen
  • 3 Teentjes look
  • 500 g Champignons
  • 3 Rode paprika’s
  • 1 Aubergine
  • 1 Blikje tomatenpuree
  • 1 Blik tomatenblokjes
  • 50 ml Porto
  • 250 ml Room
  • 30 ml Smokey hot Italian fire of andere pepers naar smaak
  • Een vleugje ketchup voor een zoetere smaak

Bereiding

Qua bereiding is dit gerecht verrassend eenvoudig. Voor de marinade voor de kip voeg ik gewoon alle ingrediënten samen in en kom en meng het tot één glad geheel. De kip leg ik in een schotel and ik zorg dat ze overal bedekt is door marinade alvorens ze voor een aantal uren in de koelkast te plaatsen.

Eens alle voorbereidingen voor de saus gemaakt zijn is het ook een fluitje van een cent om alles klaar te maken. Eerst gieten we de marinade over in een grote ketel op hoog vuur. Van zodra de marinade heet is voegen we de kip toe om ze te kleuren. Vervolgens voegen we de groeten één voor één toe. We beginnen met de ajuin en de look die we eveneens laten kleuren. Daarna voegen we de champignons, de paprika en de aubergine toe en we blijven even roeren. Daarna laten we op een laag vuur verder sudderen. We voegen de tomatenpuree, de blokjes tomaten en de pikante saus toe aan het geheel, samen met de porto. We laten alles voor een klein half uurtje inkoken op laag vuur. Voeg op het eind de room toe kort voor het opdienen en laat deze kort mee inkoken. Wat ketchup kan een extra zoete toets aan deze saus geven als u daarvan houdt. Ik wel alvast!

Serveertips

Vandaag serveerde ik deze saus met farfalle pasta, met wat gemalen mozarella en krokante spekjes…

Deze saus is echt bijzonder veelzijdig, dus waarom niet als een stoofpotje met rijst, aardappelen of frietjes? Of waarom niet met lasagne?

  • Probeer dit recept zeker eens met andere bijgerechten, het zal je aangenaam verrassen.
  • Probeer de marinade hierboven eens voor kip op de barbecue, geloof me, je gaat er gek van zijn! 
  • Probeer dezelfde marinade, of zelfs het volledige recept eens met rode bieren zoals Rodenbach of een kriekbier, en het gaat net zo goed wreken. Hetzelfde geldt voor een zoete rode wijn overigens!
  • Dit is zo een schotel waarin de heilige drievuldigheid van eten verbeteren zijn magie kan doen. Er is…
    1) Spek
    2) Kaas
    3) Ketchup
    die altijd samen gaan, en altijd een gerecht verbeteren. Zo, dat moest even gezegd worden! Je dacht dat ik het over pepers ging hebben zeker? Sorry, maar dat is zo standaard dat we dat niet nog eens hoeven te vermelden.