Categoriearchief: Blog

Hejdå Sverige, vi ses igen!

For those of you that are not Swedish, the title says: Goodbye Sweden, we’ll see each other again. After nearly 3 years living in Gothenburg, the time has nearly come to move on. In a bit less than 1 month, I’ll exchange Gothenburg for Leuven (Belgium). I will start working at imec again, now as “Photonics design engineer”. In that sense, I’ll be coming home again, even though the project will be totally different from my Ph. D. work in imec, or my post-doc work in Sweden. I’ll start working in the team of Xavier Rottenberg, in close collaboration with my former supervisor Pol Van Dorpe. The project is part of imec’s life science program, which is briefly outlined in the movie below.

The main idea is to use nanotechnology in order to come to new miniaturised lab-on-chip devices, which in future will lead to a dramatic reduction in health care spendings, while at the same time obtaining test results much faster than with current technologies. Needless to say that I like this challenge a lot, and look forward to coming home again in Leuven.

In fact, I must admit that the last 3 years have really flown by, which means that I truly enjoyed the time in Gothenburg. Therefore, I want to take the time to say thank you to quite some people that have been an important part of my life in the last few years.

Let’s start from the start, the reason why I moved to Sweden, being my job at Chalmers. Thanks a lot to my boss Sascha Dmitriev for offering me the opportunity to be part of his research team within the division of BioNanoPhotonics of Mikael Käll. I want to thank everybody in the department for the fun times we’ve had, both on the job and at social side activities. Apart from that, I also want to take the time to say thank you to some of our collaborators within Chalmers, most importantly the work done together with Eva Olsson. At the same time, I want to thank our hardcore magnetism friends from the Åkerman lab, namely Johan Åkerman and Randy Dumas, who were always there to help us out when our magnetism knowledge was to limited.

I was also fortunate enough to be involved in quite a few international collaborations, and I would like to thanks everybody involved. First of all, I want to thank everybody in the PhotoNVoltaics project, you are with too many to address every one of you individually. Also, I want to thank our friends Paolo Vavassori and Nicolò Maccaferri from NanoGUNE in San Sebastian, for the very fruitful collaboration. The same goes for my predecessor at Chalmers, Valentina Bonnani and her colleague Francesco Pineider in the university of Firenze. Also, I would like to thank many more collaborators from all around the world: Ilya Razdolski (Radboud University Nijmegen), Maxim Shcherbakov (Moscow State University, Russia), Niels Verellen (Imec, Belgium), Tavakol Pakizeh (K. N. Toosi University, Tehran, Iran), Daniel Higley (Stanford University, USA), Anke Sanz-Valesco (Chalmers, Sweden), Casey Miller (University of South Florida), and probably a few more that I forget at this time…

Obviously, there was also plenty of time to relax, and that often involved a few pints in the two Dubliner pubs at Kungsportsplatsen and Järntorget, where I made many, many, many friends. I want to thank everybody at Dubs for always making me feel welcome, you were my second home during the last 3 years. Now that we’re on the subject of Dubs, this immediately brings me to my freelance stagehand job at The Gothenburg Crew, with whom I enjoyed a lot of nice working nights over the past few years. Thanks in particular to Kevin for getting me into the crew, and arranging me a spot on the shows that I really didn’t want to miss (Metallica, Roger Waters, Volbeat, In Flames to just name a few). Also born – or should I say reborn? – at Dubs is our dart team The Assassins, with whom I spent so many lovely evenings. So thanks to our “manager” Scouse Steve, Gary – Shrek – McKiernan, Gerry – Gandalf – Lions, Gerrard – Gerry Jr. – O Callaghan, Davey G (THE best barman in town), Aidan and Andy. Hope to see the lot of you in Lommel and Edinburgh for some more Euro-League games, and I’ll promise I’ll bring the Belgian team over to Gothenburg next summer 😉

Oh, and before I forget: I couldn’t leave Sweden without throwing a party, so mark your calendar for the 9th of May if you want to join for a few beers and some good craic. (Check Facebook or your mail for more details ;-))

Zweedse winter 2.0 komt al om de hoek kijken…

Ik kan bijna niet geloven dat ik nu al bijna anderhalf jaar in Zweden woon nu, de tijd vliegt als je je amuseert! Nu beginnen we ons hier stilaan voor te bereiden op de lange donkere Zweedse winter, die bijna om de hoek komt kijken. Als ik zeg voorbereiden bedoel ik eigenlijk mentaal voorbereiden voor de korte dagen die eraan komen. Op één of andere manier maakt de kou me niet zoveel uit, want dat valt best mee in Zuid-Zweden. We zijn nu bijna op het punt waar de laatste kleurrijke bladeren van de bomen vallen en de zon haar dagtaak al rond 5 uur voor bekeken houdt. Binnen enkele weken duiken de temperaturen weer onder 0 en krijgen we hopelijk weer veel sneeuw! Meer dan ooit tevoren houd ik van sneeuw nu, aangezien het de donkere nachten wat meer licht brengt, en ook wel omdat het zo zalig klinkt om de verse of bevroren sneeuw onder je voeten te horen kraken.

Al gevolg van de korte dage en lange nachten hangen alle Zweden relatief vroeg kerstverlichting buiten, het is een morele plicht! Dit maakt de wintertaferelen veel mooier doordat de Kerstsfeer voor een veel langere periode overal rondom je te vinden is. Eén van mijn favorieten daar is “Jul på Liseberg”, de kerstmarkt in het pretpark waar ik vanuit mijn tuin overheen kijk. Ze hebben er de grootste kerstboom van Göteborg, opgebouwd uit lampjes die op de 120 meter hoge Atmosphere attractie gemonteerd zijn (nog één van mijn favorieten overigens 😉 ). Het park wordt verlicht met meer dan 6.000.000 lampjes, die het met een magische sfeer vullen. En uiteraard is het eten er super, massa’s streekproducten om te proeven, maar stiekem mis ik toch de Jenever die we gewoonlijk op Belgische kerstmarkten consumeren.

Jul på Liseberg

Na de Kerstmarkt is het tijd om familie en vrienden weer eens te bezoeken tijdens 2 weken vakantie in België! Ik kijk al uit naar de iets langere dagen voor de verandering 😉 En natuurlijk kijk ik er naar uit om mijn petekind Toon terug te zien, ik vermoed dat hij voor mij plots heel groot zal lijken! Maar om eerlijk te zijn ga ik zolang niet wachten, binnen 3 weken ga ik nog even kort naar België na een kleine tussenstop in Londen waar Motörhead toert met hun nieuwe album Aftershock!

toon_en_ik
Ik en Toon

peter
Omdat belofte schuld maakt, was ik op de babyborrel met piratenthema Jack Sparrow 😉

Op het werk is het momenteel heel druk, maar er komen de jongste weken heel leuke resultaten binnen. De eerste 2 projecten zijn bijna afgerond en zullen hopelijk snel gepubliceerd worden, en wie weet volgen er nog veel meer!

Om een burn-out toch maar te vermijden probeer ik voldoende ontspannende nevenactiviteiten te onderhouden, zoals ons dart team “The Assassins” in Göteborg. Daarnaast staat er ook een andere dart trip naar Schotland (Edinburgh) met mijn 2 Belgische ploegen op het programma eind maart, and een bezoek aan Anfield voor Liverpool – Chelsea een maandje later. Nu moet ik alleen nog de festivalagenda voor volgende zomer beginnen op te maken, met hopelijk ook een paar leuke shows om te werken met de Gothenburg crew 😉

Eén jaar in Göteborg

Er is een oud gezegde dat zegt dat de tijd vliegt wanneer je je amuseert. Na ongeveer één jaar in Göteborg in het Zuidwesten van Zweden gewoond te hebben moet ik bekennen dat ik aan de lijve ondervonden heb hoeveel waarheid deze uitspraak bevat. Voor ik het goed en wel besefte was mijn eerste jaar in Zweden voorbij, en ik heb me hier heel goed geamuseerd.

Waarom Göteborg, waarom Zweden?

Wanneer ik er vorig jaar voor koos om na mijn doctoraatsproject op IMEC naar Zweden te verhuizen waren velen verrast door de keuze voor Zweden. “Weet je wel hoe koud het is daar in het Noorden” was één van de veelgehoorde commentaren bij mijn vrienden in België. In realiteit is het hier eigenlijk niet veel kouder dan in België, aangezien Göteborg in het Zuiden van het land ligt aan de Westkust. Ik schat dat het in de winter en zomer gemiddeld ongeveer 2 of 3 graden kouder is, terwijl de lente en herfst qua klimaat zeer vergelijkbaar zijn met België.

Natuurlijk was de werkelijke reden om te verhuizen niet het klimaat, maar het feit dat ik een nieuwe professionele uitdaging gevonden had bij de Universiteit van Chalmers, waar ik nu werk als post-doctoraar onderzoeker in magneto-plasmonics. We onderzoeken hier de interactie van magnetische nanopartikels met licht en kijken hierbij naar de mogelijkheden om de polarisatie van het licht te controleren door middel van magnetische velden en omgekeerd om licht te gebruiken om de magnetisatie van de nanopartikels te controleren. Dit kan in de toekomst leiden naar nieuwe toepassingen in optische chips, magnetische geheugens en verschillende types van sensoren. Het werk dat ik hier doe leunt sterk aan bij het onderzoek dat ik hiervoor deed, maar de magnetische component van het werk tilt de zaken een niveau hoger, met veel toekomst perspectieven qua toepassingen.

Wanneer ik de keuze moest maken of ik al dan niet naar hier zou verhuizen werd ik vooral gedreven door het feit dat ik internationale ervaring kon opdoen, wat zeer belangrijk is in onze sector. Bovendien was ik op dat moment vrijgezel en zag ik bijgevolg geen reden om de uitdaging niet aan te gaan, omdat ik besefte dat ik de stap anders wellicht nooit gezet zou hebben op een later tijdstip. En op dit moment kan ik alleen maar zeggen dat ik er nog geen minuut spijt van gehad heb…

Een andere belangrijke reden voor mij was dat ik de stad Göteborg heel aangenaam vond wanneer ik twee jaar geleden hier was voor een congres op Chalmers dat georganiseerd werd door mij huidige baas. Göteborg mag met zijn 500.000 inwoners dan wel de tweede grootste stad van het land zijn (Na de hoofdstad Stockholm), het heeft toch nog het gevoel van een kleiner dorp. Dit is een eigenschap die ik altijd aangenaam vind omdat alles relaxt aanvoelt terwijl er toch steeds allerlei dingen te doen zijn. Bovendien is er veel groen in de stad en is alles vlakbij, dus je kan makkelijk overal geraken met het openbaar vervoer of met de fiets.

En uiteraard is Scandinavië de perfecte plaats voor wie houdt van de stevigere muziekgenres als metal en hardrock 😉

Wat heb ik geleerd over Zweden?

Uiteraard heb ik na een jaar ondergedompeld te zijn in de Zweedse cultuur een en ander bijgeleerd rond de levensstijl, en sommige daarvan vond ik wel de moeite om hier te vermelden…

Alles is strikt georganiseerd

Ik denk dat dit aspect zowel positief als negatief kan gezien worden. Wat ik bedoel met deze stelling is dat de overheid zeer strikt is in de diensten die ze de burger aanbieden, wat het vrij eenvoudig maakt om naar Zweden te verhuizen (als EU-burger), hoewel je de mensen van Skatteverket (De overheidsinstelling die de belastingen, gezondheidszorg en andere documenten zoals een identiteitskaart regelen) vaak zal zien in de eerste weken. Zij zorgen ervoor dat je een persoonsnummer krijgt, iets wat je voor ongeveer alles nodig hebt hier, en dan bedoel ik werkelijk alles. Een aantal voorbeelden: een bankrekening openen, internetverbinding, mobiele telefoon contract en nog vele andere.

Andere voorbeelden zijn het belastings- en pensioen systeem. Na slechts een kleine 3 maanden gewerkt te hebben kreeg ik van de overheid een brief om te melden dat ik op 1 Mei 2049 met pensioen mag, een brief die ik maar best bijhoud denk ik 😉 Wanneer ik mijn belastingsaangifte van vorig jaar ontving moest ik enkel melden of ik al dan niet akkoord was, en dit online, via de app of per SMS. Na dat te doen kreeg ik enkele dagen later mijn geld al teruggestort, dus het moet blijkbaar niet altijd ingewikkeld zijn. Ook wat betreft pensioenen ontving ik recent een eerste overzicht van wat ik zou krijgen tussen 65 en 70 en wat ik in de jaren daarna zou ontvangen. Ik was niet alleen aangenaam verrast met de bedragen (aangezien het maar over een half jaar werk ging nu), maar ook door het feit dat ze je vooraf exact vertellen hoeveel je kan verwachten. Ik denk dat de Belgische overheid niet in de positie is om daar al uitspraken over te doen, gesteld dat ze nog zal bestaan tegen de tijd dat ik met pensioen ga.

Een voorbeeldje waar ik de strikte organisatie maar niets vind: Zweedse festivals. Als Belg was mijn eerste festivalervaring hier werkelijk verrassend, aangezien wij gewend zijn aan festivals waar nagenoeg iedereen waar en wanneer hij/zij wil een pintje kan consumeren. Niet in Zweden uiteraard! Eerst en vooral moet je 18 of ouder zijn voor je naar de toog kan stappen, en wees maar zeker dat de security het zal controleren 😉 Maar ten tweede mag je dan je pintje enkel in de afgebakende drank-zone consumeren. Het hoeft niet te verbazen dat op het einde van de dag nagenoeg elke festivalganger zich daar parkeert en vanop een afstand de optredens meepikt…

Hetzelfde zie je bijvoorbeeld bij gewone cafés, waar je ‘s avonds altijd bewakingsagenten zal zien, iets wat ik toch vaak als overbodig beschouw.

Fika

De gewoonte genaamd Fika is zeer belangrijk in de Zweedse samenleving. Fika bestaat erin wanneer mensen samenkomen voor gebak en koffie, wat zowel op het werk als in de vrije tijd gedaan wordt, vaak in een van de vele cafeetjes in de stad. Koffie is iets zeer belangrijk voor de Zweden, aangezien ze de tweede grootste koffie consumenten per capita in de wereld zijn, na Finland. Gelukkig heb ik heel graag koffie en help ik dus om de eerste plaats te veroveren, varsågod!

Is er een IKEA ontploft in uw huis?

Een eenvoudig antwoord: Ja! Ik denk niet dat je in Zweden één huis kan vinden waar niets uit IKEA terug te vinden is.

Systembolaget

Wel, dit is exact wat de naam zegt: de winkel van het systeem, de enige plaats waar je alcoholische dranken kan kopen (en in cafés natuurlijk ;-)). Je vindt deze winkels verspreid over het hele land. Als Belg was dit iets vreemd om te zien, aangezien wij gewend zijn om in bijna alle winkels alcohol te kunnen kopen (supermarkt, tankstation, nachtwinkels). Onnodig om te zeggen dat vrijdag namiddag en zaterdag topdagen zijn qua verkoop daar, en dat je dan wel eens een wachtrij mag verwachten. In het begin vond ik het wat vreemd om naar de staatswinkels te moeten gaan, maar op zich is het concept wel goed. Ondanks het feit dat je veel betaalt voor wat je drinkt hebben ze zulk een breed aanbod dat het altijd de moeite loont. Ik heb hier zelfs Belgische bieren geproefd die ik nog nooit eerder in België gezien had, en uiteraard waren deze lekker!

Neem een nummertje

Het maakt niet veel uit waar je naartoe gaat, de kans is vrij groot dat er een systeem is waar je een nummertje moet nemen en je beurt afwachten. Op zich is dat niet zo raar, maar je zou verbaasd zijn op hoeveel plaatsen je dit allemaal tegenkomt hier…

De hoge belastingen

Eerlijk gezegd heb ik in Zweden nooit het gevoel gehad dat ik teveel belastingen betaal. Ik vind het zelfs niet verrassend dat Belgische politiekers vaak de Scandinavische landen of Zweden in het bijzonder als voorbeeld aanhalen wanneer het over belastingssystemen gaat. De sleutel ligt in het feit dat de inkomensbelasting (inclusief sociale zekerheid) niet extreem hoog is (ongeveer 30%) en dat wanneer je in een hogere belastingsschijf terecht komt, de verhoogde voet enkel wordt toegepast op het gedeelte boven de limiet van de vorige belastingsschijf. De belastingen op consumptie zijn dan wel weer wat hoger, met een standaard BTW tarief van 25% en een belachelijk hoog tarief voor wat betreft alcohol.

Last but not least

De Zweden zijn naar mijn gevoel een heel open samenleving, die nieuwkomers graag verwelkomen. Aangezien nagenoeg iedereen vloeiend Engels spreekt is het zeer makkelijk om hier te komen wonen en nieuwe mensen te ontmoeten. Van zodra mensen zien dat je geen vloeiend Zweeds spreekt zullen ze je graag in het Engels aanspreken. Dit is in het begin zeer handig, maar wanneer je Zweeds wil leren kan het ook een nadeel zijn.

Dat was het voor nu, op naar het volgende jaar in Zweden!